Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Μια άλλη άποψη

Πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία για τη παρακάτω φωτογραφία και για τα μηνύματα μιας ‘’δεμένης οικογένειας’’ και τις αξίες που υποτίθεται ότι περνά.

Όπως βλέπετε όλοι κάθονται στο τραπέζι καλοντυμένοι, ατσαλάκωτοι, τα παιδιά αν και μεγάλα, φοράνε σαλιάρες για να μη λερώσουν τα ρούχα τους, ο μπαμπάς κάθεται στη κεφαλή του τραπεζιού φορώντας γραβάτα, η γιαγιά δίπλα στη κόρη ή στη νύφη και η τελευταία τους σερβίρει όλους. Τελευταία παρατήρηση που πιθανόν διέφυγε της προσοχής σας είναι ότι κάθονται ξεχωριστά οι γυναίκες από τους άντρες!
Φωτογραφία μεταπολεμική, που περιλαμβανόταν στα αναγνωστικά της δεκαετίας του 1950.

Με αφορμή λοιπόν αυτή τη φωτογραφία έκανα κάποιες σκέψεις. Μπορείτε να κάνετε ελεύθερα τα σχόλια σας. Εγώ απλά καταθέτω τη δική μου άποψη.

Όλα λοιπόν ήταν τόσο καλά και οι οικογένειες τόσο πρότυπο ώστε 60 και πλέον χρόνια μετά να κάνουμε μια τέτοια αντιπαραβολή με το σήμερα; Τότε η Ελλάδα ήταν μετεμφυλιακή και τώρα είναι μνημονιακή. Αυτό είναι το μόνο κοινό σημείο που βρίσκω.

Τι σχέση μπορεί να έχει το σήμερα της εικόνας, της ταχύτητας, των απαιτήσεων ενός διαφορετικού κόσμου, ώστε να υπάρχει οποιαδήποτε σύγκριση;

Μήπως άραγε αυτά τα παιδιά που βέβαια μεγάλωσαν από τότε, δεν είναι οι σημερινοί μας τραπεζίτες, οι κυβερνήτες μας, οι εξουσιαστές της ζωής μας; Από αυτή την οικογένεια δεν πήραν λοιπόν τις αρχές τους; Ή όχι;
Άρα, τι έγιναν οι κανόνες της καλής και δεμένης οικογένειας; Μήπως ήταν άνθρακες ο θησαυρός;

Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά; Ωραίος ρόλος αλήθεια, που όμως οι γυναίκες τον έφτυσαν κατάμουτρα και πήραν τη ζωή στα χέρια τους.

Ο μπαμπάς δίνει το πρότυπο φορώντας γραβάτα με μπριγιαντίνη στο μαλλί! Η εμφάνιση αυτή είναι άραγε τόσο ουσιώδης ώστε να αποτελεί το κρίκο για μια ενωμένη οικογένεια;

Οι γιαγιάδες πλέον δεν φοράνε κεφαλομάντηλο, είναι λιγάκι..λιγάκι λέω ..ποιο σύγχρονες!  

Επίσης υπήρχαν και οι άλλες οικογένειες που η φωτογραφία δεν ήθελε να τις υπενθυμίζει στο κόσμο. Με το μπαμπά εξορία ή μετανάστη, με τη μαμά να ξενοπλένει και να ξενοδουλεύει και τη γιαγιά στο χωράφι από το πρωί μέχρι το βράδυ. Με παιδιά, όχι τόσο καθαρά, πολλά λουστράκια, ή με το νταμπλά να πουλάνε από τσατσάρες μέχρι κουλούρια και τα κοριτσάκια στο βελόνι για να μάθουν μια τέχνη και να παντρευτούν στα 15 τους… και πολλά λέω.

Σκεφτείτε λοιπόν κι αυτές τις διαφορές, συγκρίνετε τις με την εικόνα κι ό,τι δεν σας ταιριάζει, πετάξτε το.. .

Γιατί είπαμε το κάθε νόμισμα έχει και την άλλη όψη…
Το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια ουδόλως μας ωφέλησε, με τη δογματική ερμηνεία που το χρησιμοποίησαν κάποιοι, παρότι η έννοια της κάθε λέξης έχει ιδιαίτερη αξία. Παραμένουμε στην ουσία κι όχι στο παρασύνθημα.
Κείμενο: Άννα Γαλανού