Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Το ποιητή ακούω και ταξιδεύω


Το ποιητή ακούω και ταξιδεύω
σ' άγνωστα μέρη σ' άδικες πατρίδες
και συ μου λες πως έπιασα παρτίδες
μ' ένα γέρο αλήτη και πρεζάκια

Βαριές ρυτίδες σκιάζουνε τα μάτια
σαν τις κουρτίνες που μποδίζουν τον αέρα
μέσα στο πανικό και στη φοβέρα
σκοτώσανε το γιό του το Σαράντα

Νύχτες γυμνές στη πρύμνη ξεχασμένος
με το τσιγάρο του σβηστό λοξά στα χείλια
τα φώτα αγνάντευε μακριά με κάποια ζήλια
για αμαρτίες και χαρές που δεν μπορούσε

Κι ύστερα πάλεψε με κύματα και ξύλα
και με τον άσπρο καρχαρία που γελούσε
μετά στο ρώσικο καράβι απορούσε
που βρήκε τη ζωή και το κουράγιο

Το ποιητή ακούω και ταξιδεύω...

Ποίηση: Άννα Γαλανού
Ποίημα έμμετρο που διακρίθηκε σε λογοτεχνικό διαγωνισμό πριν από μερικά χρόνια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου