Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Έρημο Κορμί


Κορμί που δεν το ζέστανε η αγάπη
περιπλανιέται στα λερά σεντόνια κρεβατιών
Γελά με τη κατάντια του τις νύχτες
και ψάχνει έρωτες σε σοκάκια και στιχάκια άλλων

Αγάπες, άγνωστες  μ' ένα στριφτό τσιγάρο
του κλείνουν πρόστυχα το μάτι και τρέχει πάντα 
μπορεί να είναι τυχερό κάποια απ' αυτές τις μέρες...
κι ύστερα αναμοχλεύει μοναξιές σε κρύες κάμερες

Νιάτα το προσπερνούνε βιαστικά και σκάβουν τις ρυτίδες του
θαμπό το φως, δεν βλέπει πια καλά... κι ακόμα ψάχνει 
...Είναι εκείνο το κορμί που δεν το ζέστανε καμιά αγάπη
κι ακόμα τη γυρεύει στα λερά σεντόνια κρεβατιών
Άννα Γαλανού

3 σχόλια:

  1. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΝΝΑ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΩ ΜΟΝΟ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η μοναξιά Νεκτάριε, τρελαίνει το μυαλό...
    Ψάχνεις σε λάθος μέρος και σε λάθος ανθρώπους και το τίμημα είναι να είσαι έρημος...
    Ευχαριστώ για το σχόλιο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΕΓΩ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο Γκιμπράν Χ.:Η μοναξιά είναι η φίλη της θλίψης, ενώ η μοναχικότητα είναι η συνοδοιπόρος της πνευματικής ανύψωσης.!

      Διαγραφή