Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Χωρίς αναμονές


Βάλε κρασί κι ύστερα ξέχνα τη νύχτα, 
πως με ταξίδεψες τη μέρα να θυμάσαι,
πως με δυο λέξεις σου, μ' έκανες να ξεχάσω μαζεμένες πίκρες
πως μ' ένα χαμόγελο, μου χάρισες ξανά ζωή

Να σ' ευχαριστήσω θέλω
που μου έδειξες άλλο δρόμο
που με έκανες να χαμογελάσω πάλι
κι ήταν η δεύτερη φορά...
γιατί τη πρώτη ήθελα να την ξεχάσω
τότε πονούσα ακόμα ...κι έμοιαζε ψεύτικο το γέλιο
Πόσο απλό είναι να είσαι ευτυχισμένος
να λυγίζεις μέσα σε δυο χέρια πρόθυμα 
και σε λόγια τρυφερά, χωρίς αναμονές

Βάλε κρασί κι ύστερα ξέχνα τη μέρα
η νύχτα, η αγκαλιά σου, και τα τινάγματα του κορμιού σου αέρας
κι εγώ θάλασσα και τσιγγάνα ... όπως με λες

Άννα Γαλανού

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου