Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Με σένα...


Χαμόγελα μισά που χώρεσαν σε μια στιγμή

Κι αμέσως χάθηκαν με τις βροχές από τα μάτια σου

Κρύα χέρια και τα χείλη μια καμπύλη πόνου

Να φύγεις, έτσι ήταν το σωστό…. Αυτό μου είπες..

Και η φωνή σου χάθηκε στη σκάλα…

Όλα τα χώρεσες σ’ ένα αντίο

κι άφησες το ‘’γιατί’’ να κρέμεται σαν τρίχα απ’ τα μαλλιά σου

εκεί στην άκρη του γιακά

Έτρεξα πίσω σου… είχες κι άλλα δάκρυα να ζήσουμε…


ΑΝΝΑ ΓΑΛΑΝΟΥ

4 σχόλια:

  1. Καλορίζικο Αννα μου!
    Με όλες αυτές τις μικρές στιγμές ζωής,όπως αναφέρεις,και όμορφα Λογοτεχνικά Μονοπάτια.
    Καλή επιτυχία σε ότι κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Άννα μου Καλορίζικο!!!
    Στιγμές ευτυχίας που καμιά φορά περνούν χωρίς συνειδητοποιηση έχει συμβεί σε όλους μας. Η ομορφιά της ζωής είναι στα χέρια μας αρκεί να δίνουμε αξία στο κάθε λεπτό της.
    Ας μείνουμε ερωτευμένοι με τον έρωτα!!!
    Καλή συνέχεια και πολλές πολλές επιτυχίες στη ζωή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ πολύ Pyroessa. Ελπίζω τα μονοπάτια μου να προσφέρουν αυτές τις μικρές στιγμές ζωής σε αυτούς που θέλουν να τα διαβούμε μαζί. Είναι μεγάλη η χαρά μου που είσαι μία από αυτούς τους αληθινούς φίλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ιωάννα σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια, τις ευχές και την αγάπη σου.
    Ο έρωτας είναι στιγμές και μας χαρίζει ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα ζωής.. Χαμόγελο, αισιοδοξία και ομορφιά... Να τον ζούμε πρέπει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή